...

سلام.

امروز رفته بودم بیرون ،مرد گدایی قبای قهوه ای پوشیده بود و دستار سبزی داشت و سینی را با پارچه سبز پوشانده بود و می گرفت جلوی مردم و گدایی می کرد. از کنارش که رد شدم ،سینی را جلویم نگه داشت و من پولی نگذاشتم،بهم نگاه کرد و گفت : په تو از سید عباس نمی ترسی.؟یعنی نمی ترسی؟

تا حالا گدایی ِ این مدلی ندیده بودم و البته خیلی هم با مزه بود ....ها هاها

..........

چند وقت پیش خواب دیدم که رفته ام سینما، فضا پر تنش بود و فیلمش چنگی به دل نمی زد. فیلم که تمام شد،از سالن سینما خارج شدم و از کنار دربان رد شدم. جوان ِ بالا بلند ِ خوش تیپی بود، با خودم فکر کردم: حیف ِ جوونی به این رعنایی نیست که بیاد دربون شه؟
صبح که از خواب بیدار شدم ، نامش را به خاطر آوردم : پل نیومن!!!!

.........

مدتی پیش ، تلویزیون اسپارتاکوس پخش می کرد، تین ایج که بودم ، هنرپیشه مورد علاقه ام جین سیمونز بود، نشستم تا کمی بازی اونو ببینم و بعد برم به کارام برسم. نشون به اون نشون که نیم ساعت از فیلم گذشت .و اسپارتاکوس شورش کرد و هنوز از جین سیمونز خبری نبود....

« کوچ بنفشه ها »

در روز های آخر اسفند،
کوچ بنفشه های مهاجر ،
زیباست.
در نیمروز روشن اسفند،
وقتی بنفشه ها را ،از سایه های سرد،
در اطلس شمیم بهاران،
با خاک و ریشه
- میهن سیارشان -
از جعبه های کوچک چوبی ،
در گوشه ی خیابان می آورند
جوی هزار زمزمه در من
می جوشد:
ای کاش ...
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه ها
(در جعبه های خاک )
یک روز می توانست ،
همراه خویشتن ببرد هر کجا که خواست
در روشنای باران ،در آ فتاب پاک.

م. سرشک.

خنک آن قمار بازی که بباخت هر چه بودش
بنماند هیچش الا ،هوس قمار دیگر...

از کنار ِ هم به سادگی ،می گذریم...

ترسم بروم عالم ِ جان نادیده
بیرون روم از جها ن،جهان نادیده
در عالم جان چون روم از عالم ِ تن؟
در عالم تن ،عالم ِ جان نادیده...