"پدر چرا مرا آفریدی؟"
روزهاست که این جمله را در ذهن دارم و یادم نمی آید از کجاست. هر چقدر ذهنم را جستجو می کنم گوینده اش را به خاطر نمی آورم. نام تمام دوستانم را که ارجاعات انجیلی زیاد به کار می برند یا شیفته ی مسیحند را به خاطر می آورم و این جمله را لابلای ارجاعات "پدر" شمولشان نمی یابم.
بعد یکهو وسط دون جووان* خواندن با خود می گویم: "پدر چرا مرا آفریدی؟" و در ذهنم جاری می شود که : فرانکنشتاین*! مخلوق رو به فرانکنشتاین می گوید : "پدر چرا مرا آفریدی؟ " او را کشته و در تاریکی گم می شود...
* لرد بایرون
* مری شلی ـقرن نوزده
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم دی 1387ساعت 20:25 توسط نرگس
|
