...

آن روزهای شاد

motif — Wed, 16 Dec 2009 10:47:32 GMT

...در اجتماع ساکت و سنگین

نرگس های صحرایی...

...آنچه زیبا نیست زندگی نیست , روزگار است...

motif — Tue, 15 Dec 2009 16:23:18 GMT

...گل نیلوفر مردابه ای این جهانیم

و به نیلوفر بودن خود ٬ شادمانیم.

_{شمس لنگرودی}

...فصل سال

motif — Sun, 13 Dec 2009 15:15:38 GMT

وسط همه ی این ماجراها ٬ این همه خبر که همین حالا در فضاست ٬ من حتما خیلی پرتم که تمام غروب را که توی تاکسی نشسته بودم به این فکر می کردم که برای اولین بار ٬ عمیقا٬ دقیقا زمانی که گمان می کردم شهر را مال خودم کرده ام ٬ چقدر غربت درش جاریست ٬ نه در آدم ها که همیشه در هر جا غریبند ٬ که برای من از در و دیوار و پیاده روهایش که آنقدر مال من بوده اند چقدر غربت می بارد! و سط همه ی این ماجراها ٬تازه امشب دیدم چقدر پاییز است...

بیم فروریختن

motif — Sat, 12 Dec 2009 09:57:18 GMT

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست

آه ! بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب

در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست

آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد؟

"بال" وقتی قفس پر زدن چلچله هاست

بی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است

مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

باز می پرسمت از مساله دوری و عشق

و سکوت تو جواب همه ی مساله هاست.

_{و حالا من از اسب فرود می آیم ٬ برای همیشه.}

روزنه ای به رنگ

motif — Sat, 12 Dec 2009 06:43:13 GMT

نمایشگاه نقاشی‌های سهراب سپهری
موزه‌ی هنرهای معاصر تهران / ۹ آذرماه تا ۱ بهمن‌ماه ۱۳۸۸
خیابان کارگر شمالی، جنبِ پارک لاله

کوهها با همند... _3

motif — Fri, 11 Dec 2009 17:20:18 GMT

دیروز که رفته بودم کوه٬ حین صعود ٬ سر که بر گرداندم یک روحانی می آمد با مردی که کنارش ایستاده بود و چتر در دست داشت. مرد کمی عقب تر راه می رفت و چتر را اندکی بالای سر مرد معمم گرفته بود و با هم حرف می زدند. سلامی رد و بدل شد به شیوه ی مرسوم کوهنوردان و گذشتند. بالا در ایستگاه ٬ پس از اذان ظهر بود که نشسته بودم به خوردن ناهار که روحانی آمد و نشست و کاسه ای سوپ سفارش داد و بعد هم نیمرو و لقمه های درشت می زد و می خورد و به آدم ها نگاه می کرد. حضورش حضور متفاوتی بود و مردم بهش سلام می کردند و احترامش را داشتند و چایی هم تعارف زدند و دم رفتن نگاه که کردم پیش بخاری نشسته بود و مشغول گرم کردن خودش بود.

بر که می گشتم آخر های مسیر به دیدن بازی رنگ لابلای شاخه های بی برگ درختان ایستاده بودم که آقای روحانی در باریکه راه پیش افتاد آرام آرام به راه رفتن و بعد برگشت و گفت : من آرام می روم می خواهید شما پیش بیفتید که راهتان سد نشود و من پاسخ دادم که : راه برای همه هست آقا.

بعد او همچنان پیش روی من بود و بیشتر فاصله می گرفت و من به هیات بالا بلند و لاغرپر طمانینه اش نگاه می کردم و به راه رفتن مرتب کندش و به لبه ی پایین عبای قهوه ای رنگش که ریش ریش بود و اندکی به زمین می سایید و خیس بود و به دور شدنش نگاه می کردم و بی اختیار یاد مدرس افتاده بودم. بعد در جمشیدیه باز بهش نزدیک تر شدم که مسیر یکی بود ٬ پسر و دختر جوانی می گذشتند و از کنار روحانی که رد شدند پای پسر که ته کفشش صاف بود روی برف های خیس سر خورد و نزدیک بود بیفتد ٬ روحانی بر گشت و توصیه شان کرد که روی برف راه بروند تا لیز نخورند٬ همان دم باز پسر کنار من لیز خورد و من و دختر همراهش بی اختیار بازوهایش را گرفتیم که روی زمین ولو نشود در این حین من به ناخن شکسته ام فکر می کردم و کمی هم دستپاچه از دختر عذر خواهی می کردم که آستین کاپشن پسر را گرفته بودم! بعدهنوز به روحانی نزدیک بودم از پشت سر و گفتم: حاج آقا ! دیدید راه برای همه بود؟ که بر گشت و با چرخش سر آرام نگاهی کرد و گفت: الحمدلله! الحمدلله! الحمدلله!

مدت های خیلی طولانی بود کسی آنقدر مطمئنم نکرده بود که معنای حرف مرا می فهمد!

با چشم ها

motif — Fri, 11 Dec 2009 08:40:18 GMT

...چشمان بسته ام را

آزاد کردم از

زنجیر های خواب...

_{الف _ بامداد}

ترمینال

motif — Wed, 09 Dec 2009 05:24:25 GMT

دیدار من

مثل معجزه می ماند

برای تو

دیدار تو

خود زندگی ست

برای من...

motif — Tue, 08 Dec 2009 19:59:18 GMT

نخ بادبادک از دستم رها می شود

و من خود را

کنار پرتگاه می بینم...

_{باز می شود کوله را بست...}

وقتی حتی عقل نرگس هم قد نمی دهد!

motif — Tue, 08 Dec 2009 07:50:18 GMT

یهویی!!! دختر چادری های دانشگاه تهران چه زیاد شدند! یهویی ریش پسر های دانشگاه تهران چه بلند شده!!! من همین چهارشنبه تو مسجدش بودم ٬ یه هفته ای یهو چه اسلامی صادر شده!!!!